ناباروری مردانه به ناتوانی در بارورسازی تخمک پس از حداقل یک سال رابطه جنسی منظم و بدون جلوگیری اطلاق می‌شود. این وضعیت در حدود ۷٪ از مردان رخ می‌دهد و سهم آن در ناباروری زوجین حدود ۳۰-۴۰٪ است (به تنهایی یا همراه با عوامل زنانه). خوشبختانه، برخلاف تصور قدیمی، بخش عمده‌ای از موارد ناباروری مردانه قابل تشخیص، درمان یا دور زدن است. ارزیابی مرد، قدمی ضروری و همزمان با ارزیابی زن در بررسی ناباروری زوجین است.

ناباروری ثانویه به وضعیتی اشاره دارد که یک زوج، پس از داشتن حداقل یک فرزند به صورت طبیعی یا با کمک درمان، در بارداری مجدد یا حفظ حاملگی بعدی ناموفق باشند. این تعریف شامل زوج‌هایی نیز می‌شود که ممکن است اولین فرزندشان را به راحتی به دنیا آورده باشند. این یک مسئله بسیار شایع است؛ به طوری که تخمین زده می‌شود حدود نیمی از موارد مراجعه به کلینیک‌های ناباروری را تشکیل می‌دهد. با این وجود، به دلیل تابوی اجتماعی و احساس شرم یا انکار، کمتر به رسمیت شناخته و مورد بحث قرار می‌گیرد.