کودکان سه ساله به شدت با تفاوت‌های بین خود و دیگران هماهنگ هستند. آن‌ها تازه در حال کشف دنیای اطراف و طبقه‌بندی پدیده‌ها هستند، بنابراین هرگونه تفاوت ظاهری توجهشان را جلب می‌کند. و از پرسیدن سوال درباره این تفاوت‌ها - با صدای بلند و بدون هیچ خجالتی - ابایی ندارند. "چرا موهای آن خانم این قدر بلند است؟"، "چرا چشم‌های آن پسر این شکلی است؟"، "چرا آن دختر روی ویلچر نشسته است؟" آن‌ها واقعاً شگفت‌زده و کنجکاو هستند و این سوالات از سر معصومیت و میل خالصانه به درک دنیای پیچیده اطرافشان مطرح می‌شود.

زمان می‌برد تا فرزند شما یاد بگیرد که چگونه خواسته یا احساس خود را به شیوه‌ای مؤدبانه و مؤثر توصیف کند یا از شخص دیگری درخواستی داشته باشد. او در این مسیر به شما وابسته است تا "فیلمنامه‌های اجتماعی" مناسب را برایش الگوسازی کرده و در اختیارش بگذارید. شما با رفتار روزمره خود، به او نشان می‌دهید که چگونه در موقعیت‌های مختلف اجتماعی عمل کند.

فرصت‌های زیادی برای شروع ورزش کودکان از سه سالگی وجود دارد، و فشار اجتماعی برای ثبت‌نام زودهنگام بچه‌ها گاهی شدید است. اما صرفاً به این دلیل که کودک شما هماهنگی یا سرعت خوبی دارد، به این معنا نیست که از نظر عاطفی یا ذهنی برای شرکت در یک ورزش تیمی یا یک کلاس آموزشی منظم آماده است.

پیش از آنکه کودک شما در نگارش یا انجام حرکات ظریف و دقیق نظیر آنچه در جراحی مغز مورد نیاز است، مهارت یابد، لازم است که عضلات دست و مچ خود را تقویت کرده و هماهنگی لازم برای استفاده هدفمند از آن‌ها را به دست آورد. این توانایی‌ها که تحت عنوان مهارت‌های حرکتی ظریف شناخته می‌شوند، پایه و اساس بسیاری از فعالیت‌های روزمره آینده هستند

همزمان با تکامل مهارت‌های زبانی کودک شما، او کمکم شروع به تعریف داستان‌های مفصل‌تر و پیچیده‌تری برای شما خواهد کرد. این نقطه عطفی شگفت‌انگیز در مسیر رشد او به شمار می‌رود! قصه‌گویی یکی از گام‌های بنیادین در رشد شناختی، عاطفی و اجتماعی کودک پیش‌دبستانی محسوب می‌شود، زیرا نشان‌دهنده توانایی او در سازمان‌دهی افکار و برقراری ارتباط مؤثر است.

آیا برای پاسخ به آن سوال همیشگی و اجتناب‌ناپذیر، یعنی "مامان، بچه‌ها از کجا می‌آیند؟" آماده هستید؟ داشتن آمادگی قبلی و تأمل در مورد چگونگی پاسخ‌گویی می‌تواند به میزان قابل توجهی از احساس غافلگیری و درماندگی شما بکاهد و فرصتی ارزشمند برای ایجاد ارتباطی سالم و مبتنی بر اعتماد فراهم آورد

کودک بودن، فرآیندی پرچالش و همراه با انطباق‌های مداوم است. زمانی که تغییرات بزرگی در دنیای آشنا و قابل پیش‌بینی کودک رخ می‌دهد - مانند شروع به پیش‌دبستانی، تولد نوزاد جدید، جابجایی منزل، یا جدایی والدین - ممکن است او پدیده‌ای به نام "پسرفت" یا رگرسیون را از خود نشان دهد. پسرفت به معنای عقب‌گرد موقتی در مهارتی است که کودک پیش‌تر بر آن تسلط یافته بود. برای مثال، ممکن است کودکی که ماه‌هاست خشک بوده، دوباره شلوار خود را خیس کند، بر تغذیه شدن با قاشق توسط بزرگتر اصرار ورزد، یا الگوی گفتاری خود را به دوره‌ای پیشین (زبان کودکانه) بازگرداند.

اگر امکان داشت انگشتان فرزندتان را زیر میکروسکوپ قرار دهید، با صحنه‌ای طولانی و بالقوه نگران‌کننده از انبوه میکروب‌ها و آلودگی‌هایی مواجه می‌شدید که او در طول روز با آن‌ها در تماس بوده است. در این سن، کودک هنوز ممکن است اشیا مختلف را بدون دلیل مشخصی به دهان ببرد (کاوش دهانی که گاه ادامه رفتارهای دوره پیشین است). اگر به پیش‌دبستانی می‌رود، میکروب‌ها را سخاوتمندانه با تمام همکلاسی‌های خود به اشتراک می‌گذارد. علاوه بر این، ممکن است به تنهایی و بدون نظارت مستقیم از سرویس‌بهداشتی استفاده کند. تمامی این موارد دلایل قانع‌کننده‌ای هستند برای آنکه شستن مرتب دست‌ها را به بخشی جدایی‌ناپذیر از برنامه روزانه او تبدیل کنیم.

سنت‌ها و آیین‌هایی که پیرامون تولدها، اعیاد و مناسبت‌های مذهبی، و تغییر فصل‌ها شکل می‌گیرند، نقشی اساسی در استحکام پیوندهای خانوادگی و ایجاد حس تعلق در اعضای خانواده ایفا می‌کنند. کافی است به دوران کودکی خود بازگردید. آیا هنوز می‌توانید عطر و طعم منحصربه‌فرد کیک تولدی را که مادرتان می‌پخت، به خاطر بیاورید؟

تصور کنید از کنار تابلوی خط عابر پیاده که نمادی از یک بزرگسال و کودک در حال راه رفتن بر روی آن نقش بسته است، عبور می‌کنید و ناگهان فرزند سه‌ساله شما با صدای بلند می‌گوید: «عبور!» این رویداد ساده، در واقع یکی از نخستین و مهم‌ترین گام‌ها در مسیر یادگیری خواندن را نشان می‌دهد: شناخت نمادها. در حالی که اکثر کودکان تا چند سال دیگر برای خواندن مستقل متون ساده آمادگی کامل نخواهند داشت، بسیاری از آن‌ها در این سن به عنوان «خوانندگان پیش از ظهور» (Emergent Readers) شناخته می‌شوند؛ یعنی در حال کسب دانش و مهارت‌های پیش‌نیازی هستند که بعدها رمزگشایی از نوشتار را ممکن می‌سازد.

هیچ کس نمی تواند قدرت و جذابیت تلویزیون را به عنوان یک رسانه تصویری تأثیرگذار انکار کند. پرسش اساسی برای والدین این است که چه میزان از این قدرت را می‌خواهند در زندگی فرزند در حال رشد خود نفوذ دهد. سال‌های پیش‌دبستانی، دوره‌ای طلایی برای رشد همه‌جانبه و شگفت‌انگیز ذهنی، جسمی و عاطفی کودک است. به همین دلیل، آکادمی اطفال آمریکا (AAP) توصیه می‌کند که کودکان پیش‌دبستانی بیش از یک تا دو ساعت در روز را به تماشای برنامه‌های آموزشی و عاری از هرگونه خشونت اختصاص ندهند.

اکنون زمان مناسبی است تا چند عکس یا ویدیو از فرزند خود در یک یا دو سالگی را مرور کرده و با وضعیت کنونی او مقایسه کنید. این مقایسه به شما نشان می‌دهد که او چقدر بزرگ‌تر و قوی‌تر شده و با چه میزان اعتماد به نفس و تسلط بیشتری حرکت می‌کند. فراتر از مهارت‌های حرکتی، شما تفاوت‌های فیزیکی آشکار دیگری نیز مشاهده خواهید کرد.