با رشد تخیل واضح کودک، ترس‌های واقعی و واضح نیز پدیدار می‌شوند. با جدی گرفتن این ترس‌ها و ارائه محبت و توجه اضافی (TLC) به او کمک کنید تا از آنها عبور کند. در این سن، احتمالاً مشغول جوانه زدن آخرین دندان‌های شیری خود، یعنی چهار دندان آسیاب دوم است. تا سومین سالگرد تولدش، باید به تعدادی از مهارت‌های زبانی مهم تسلط یافته باشد؛ مانند پیروی از یک درخواست ساده و استفاده از جملات سه تا چهار کلمه‌ای. او در حال یادگیری شمارش است و حس شوخ‌طبعی‌اش رشد کرده (که می‌توانید از آن به نفع خود استفاده کنید)، گاهی همراه با یک دهان کوچک لوس (که بهتر است نادیده بگیرید). به طور کلی، اندام او در حال کشیده شدن است و چربی نوزادی را از دست می‌دهد.

تخیل پرجنب‌وجوش کودک در این سن، دنیایی از خلاقیت و ماجراجویی را برایش می‌گشاید، اما گاهی اوقات می‌تواند منجر به تولد موقتی هیولاها، اژدها، ارواح و دیگر موجودات مرموز در تاریکی شود. ترس از تاریکی در این دوران بسیار رایج است، زیرا ذهن کودک حالا توانایی خلق داستان‌های خود را پیدا کرده است. جالب است بدانید که می‌توانید این ترس‌های شبانه را که نتیجه تخیل بیش از حد فعال هستند، به عنوان نشانه‌ای از رشد شناختی پیچیده و پیشرفت او در نظر بگیرید.

شما به واژگان رو به رشد فرشته کوچکتان افتخار می‌کنید – تا زمانی که کلماتی مثل "کله‌گنده"، "احمق"، "ادرار" و بدتر از آن از دهانش بیرون بیاید. این کلمات از کجا می‌آیند؟ منابع فراوانند: بزرگسالان در ترافیک، مکالمات شنیده شده از تلویزیون، یا تبادل کلمات هیجان‌انگیز با هم‌بازی‌ها و خواهر و برادرها. همچنین کلمات بی‌معنی و مسخره‌ای مثل "پی‌پی‌پوپو" در این سن بسیار محبوب هستند، چون گفتن و شنیدنشان برای کودک سرگرم‌کننده است.

کودک شما نه تنها هر روز چیزهای بامزه‌تری می‌گوید و انجام می‌دهد، بلکه خودش نیز به طنز واکنش نشان می‌دهد. جالب است بدانید که طنز مورد علاقه او در این سن، لطیفه‌های پیچیده یا کنایه نیست، بلکه چیزهای احمقانه، صداهای عجیب و غریب، و قیافه‌های بامزه است. او از دیدن یک بزرگسال که رفتار غیرمنتظره و خنده‌دار دارد، کیفور می‌شود.

هی، رئیس اینجا کیست؟ همراه با پیشرفت چشمگیر در مهارت‌های زبانی، یک ویژگی شخصیتی جدید و گاه آزاردهنده نیز در کودک شما ظهور می‌کند: رئیس‌بازی. جملات امری مثل "کت منو بپوش!"، "بیا اینجا مامان!"، "بشین اونجا بابا!" به بخشی از ارتباطات روزمره تبدیل می‌شوند. این رفتار از کجا نشأت می‌گیرد؟ کودک شما خود را مرکز جهان می‌بیند، بنابراین کاملاً طبیعی است که باور کند همه چیز حول او می‌چرخد و دیگران باید خواسته‌هایش را اجرا کنند.

"یک، دو، سه!" با نزدیک شدن کودک به سه سالگی، توانایی شمارش نیز به شکلی ابتدایی آغاز می‌شود. ابتدا کودک می‌تواند تشخیص دهد که "یک" چیز در مقابل "بیشتر از یک" وجود دارد (البته نه اینکه دقیقاً دو تا یا شش تا باشد). در دو سالگی می‌تواند تا دو بشمارد ("یک، دو") و در آستانه سه سالگی تا سه را می‌شمرد. اما اگر تا ده بشمارد، به احتمال زیاد این شمارش صرفاً از روی حافظه است و او هنوز درک عمیقی از مقادیری که نام می‌برد ندارد. به عبارت دیگر، او کلمات را تکرار می‌کند بدون اینکه مفهوم "چهار" یا "پنج" را واقعاً بفهمد.

با نزدیک شدن کودک به سه سالگی، تغییرات محسوسی در بدن او رخ می‌دهد. نیم‌تنه اکثر کودکان کشیده‌تر می‌شود و چربی نوزادی که در دو سال اول زندگی به او ظاهری گرد و نرم داده بود، به تدریج از بین می‌رود. شاید از خود بپرسید که آیا وزن کودک شما متناسب است یا خیر؟ بهترین منبع برای پاسخ به این سؤال، پزشک اطفال است. او با اندازه‌گیری منظم قد و وزن و ترسیم آنها بر روی نمودار رشد، می‌تواند به شما نشان دهد که کودک در مقایسه با میانگین آماری همسالانش در چه جایگاهی قرار دارد و آیا روند رشدش طبیعی است یا خیر.