نکات کلیدی
- تفاوت اساسی با کابوس: وحشت شبانه در خواب عمیق (معمولاً نیمه اول شب) رخ میدهد؛ کودک در خواب است، به آرامشدهی پاسخ نمیدهد و آن را به یاد نمیآورد. کابوس در خواب رؤیایی (نیمه دوم شب) اتفاق میافتد؛ کودک بیدار میشود، خواب را به یاد میآورد و نیاز به آرامش دارد.
- واکنش صحیح والدین: نباید کودک را بیدار کرد. مداخله اصلی، ایمنسازی محیط و انتظار آرام برای پایان دوره (معمولاً ۵-۱۵ دقیقه) است. بیدار کردن کودک میتواند باعث سردرگمی و طولانیتر شدن دوره شود.
- عامل محرک شایع: کمبود خواب با کیفیت یا خستگی مفرط از مهمترین عوامل محرک هستند. بیماریهای همراه با تب و برخی داروها نیز میتوانند محرک باشند.
- سیر طبیعی: این پدیده بیشتر در کودکان ۲ تا ۴ سال شایع است، اما میتواند تا ۱۲ سالگی نیز دیده شود. اکثر کودکان با افزایش سن و بلوغ سیستم عصبی، به طور طبیعی از آن رشد میکنند.
- زمان درخواست کمک: اگر همراه با خروپف بلند یا وقفه تنفسی، بسیار مکرر یا خشونتآمیز باشد یا برای چندین ماه به طور مداوم ادامه یابد، مراجعه به پزشک ضروری است.



هنوز نظری ثبت نشده است. اولین نظر را شما بدهید!