کودکان نوپا شهرت بدنامی به عنوان غذا‌خورانی دارند که اشتهای کمی دارند، دامنه توجهشان بسیار کوتاه است و خلق و خویشان مدام در حال تغییر است. به همین دلایل، اغلب به نظر می‌رسد که آن‌ها به اندازه کافی غذا نمی‌خورند. اما نکته مهم این است که تا زمانی که کودک نوپای شما به طور متناسب وزن اضافه می‌کند و در مسیر رشد طبیعی خود قرار دارد، می‌توانید مطمئن باشید که او وضعیت خوبی دارد و نگرانی بی‌جاست.

واقعاً خسته‌کننده و ناامیدکننده است وقتی یک غذای عالی و سالم را جلوی کودک خود می‌گذارید و او با بی‌میلی بینی خود را برای آن بالا می‌گیرد! اما نگران نباشید، این یک مرحله رایج در دوران نوپایی است. در اینجا راهکارهایی برای مدیریت این موقعیت آورده شده است. به ارائه غذاهایی که می‌دانید سالم هستند ادامه دهید. به یاد داشته باشید که غذاهای سالم لزوماً محدود به سبزیجات خام نیستند؛ کره بادام‌زمینی که روی نان سبوس‌دار مالیده شده باشد، یا یک تکه پیتزای خانگی با خمیر سبوس‌دار و پنیر کم‌چرب نیز در این دسته قرار می‌گیرند. به خودتان یادآوری کنید که این مرحله نیز مانند بسیاری از مراحل دیگر رشد، موقتی است و به زودی گذرا خواهد بود.

این وضعیت برای همه اعضای خانواده ناخوشایند به نظر می‌رسد، و طبیعی است که این سؤال برای شما پیش بیاید که آیا اصرار برای ترک دادن کودک نوپا از شیشه شیر، به قیمتی که دارد (یعنی گریه و مقاومت کودک) می‌ارزد یا خیر. ابتدا بدانید که شما تنها نیستید و این موضوع بسیار رایج است. بسیاری از کودکان نوپا پس از گذشت یک سالگی، همچنان به شیر خوردن از سینه مادر یا دریافت شیشه شیر در زمان خواب ادامه می‌دهند (و برخی از آن‌ها این عادت را تا پس از دومین تولد خود نیز حفظ می‌کنند). بنابراین هیچ چیز غیرعادی یا نگران‌کننده‌ای در مورد دلبستگی کودک شما به شیشه شیر وجود ندارد. علاوه بر این، بیشتر کودکانی که از شیر گرفتن را کنار می‌گذارند، همچنان نیاز به مکیدن چیزی را دارند. کودکانی که از پستانک استفاده می‌کنند یا انگشتان یا شست خود را می‌مکند، اغلب این عادت را تا سال‌های اولیه کودکی حفظ می‌کنند و معمولاً به ویژه در زمان خواب به آن وابسته هستند.

یکی از اولین مهارت‌هایی که کودک نوپا در آن به استادی می‌رسد، توانایی تغذیه خود است. اگرچه او در بسیاری از جنبه‌های زندگی خود کنترلی ندارد، اما قطعاً می‌تواند تصمیم بگیرد که چه چیزی را وارد دهانش کند یا نکند. این حس استقلال طلبی، بخش طبیعی رشد اوست. بنابراین جای تعجب ندارد که او در مورد آنچه می‌خواهد – و به ویژه آنچه نمی‌خواهد – بخورد، نظرات بسیار قاطعی داشته باشد. ممکن است برای هفته‌ها فقط به خوردن یکی دو نوع غذای خاص تمایل نشان دهد و سپس ناگهان نظر خود را تغییر داده و خواهان چیزی کاملاً متفاوت شود. نگران نباشید – این یک رفتار کاملاً معمولی و طبیعی برای یک کودک نوپا است و نشانه مشکل تغذیه‌ای نیست.

ورم لوزه (التهاب لوزه‌ها) به معنای تورم و التهاب لوزه‌ها است. لوزه‌ها دو غده لنفاوی بادامی‌شکل هستند که در دو طرف پشت گلو قرار گرفته‌اند و نقش مهمی در سیستم ایمنی بدن، به ویژه در فیلتر کردن میکروب‌هایی که از راه دهان و بینی وارد می‌شوند، ایفا می‌کنند. عفونت لوزه‌ها یکی از مشکلات شایع در دوران کودکی محسوب می‌شود. گاهی اوقات یک ویروس (مانند ویروس‌های سرماخوردگی) یا یک باکتری (شایع‌ترین نوع، باکتری استرپتوکوک گروه A است) باعث تورم و التهاب لوزه‌ها می‌گردد. این تورم می‌تواند بلع غذا و حتی مایعات را برای کودک بسیار دردناک کند. در واقع، یکی از نشانه‌های کلیدی التهاب لوزه، مشاهده کودکی است که به طور ناگهانی از خوردن غذا امتناع می‌کند، به ویژه اگر این بی‌میلی با علائم دیگری مانند تب، گلو درد شدید، بدخلقی یا تورم غدد لنفاوی گردن همراه باشد. البته توجه داشته باشید که نخوردن غذا می‌تواند نشانه‌ای از گلودرد شدید به هر دلیل دیگری یا بیماری‌های دیگر نیز باشد، بنابراین تشخیص دقیق اهمیت دارد

اینکه از کودک نوپای خود انتظار داشته باشید طیف وسیعی از غذاها را به راحتی بپذیرد، انتظار واقع‌بینانه‌ای نیست. در درازمدت، بهترین راه برای کمک به فرزندتان در جهت یادگیری عادات غذایی سالم، الگو بودن شماست. با سرو کردن و لذت بردن از انواع غذاهای سالم – چه در خانه و چه در مهمانی‌ها و بیرون از منزل – می‌توانید تأثیر عمیقی بر نگرش او نسبت به غذا بگذارید. اما در مقطع کنونی، تصمیم کودک نوپای شما مبنی بر خوردن فقط چند ماده غذایی خاص، انتخاب شخصی اوست و بسیار مهم است که از همین ابتدا به او اجازه دهید یاد بگیرد که خودش درباره غذا تصمیم بگیرد.

اولین قدم برای حل این مشکل این است که ریشه این اصرار را کشف کنید. چگونه کودک شما توانسته است با موفقیت بر چیزی که شما دوست ندارید "اصرار" کند؟ آیا وقتی او را روی صندلی مخصوص خود می‌گذارید گریه می‌کند و شما طاقت دیدن ناراحتی او را ندارید؟ یا اینکه او فقط زمانی که روی پای شما نشسته غذا می‌خورد و وقتی غذا نمی‌خورد شما مضطرب می‌شوید؟ همچنین مهم است که انگیزه او را درک کنید. واقعاً چه چیزی می‌خواهد؟ آیا هدفش نشستن در آغوش شماست، یا صرفاً می‌خواهد از صندلی غذایش فرار کند؟