یکی از اولین و منظم‌ترین اندازه‌گیری‌هایی که از نوزاد شما به عمل می‌آید، دور سر است. پزشکان این اندازه‌گیری را دور جلویی-پس‌سری (OFC) می‌نامند. این اندازه‌گیری ساده اما حیاتی، نشانه‌ای غیرمستقیم و مهم از رشد مغز و سیستم عصبی مرکزی کودک است. از آنجایی که مغز در دو سال اول زندگی با سرعت شگفت‌انگیزی رشد می‌کند (در ۳ سالگی به ۸۰٪ اندازه بزرگسالی می‌رسد)، رصد منظم دور سر بخشی جدایی‌ناپذیر از مراقبت‌های پیشگیرانه سلامت کودک محسوب می‌شود.

سفت کردن گهگاه پاها و بازوها در نوزادان، اغلب واکنشی طبیعی به هیجان، ناامیدی یا هنگام دفع مدفوع است و بخشی از کاوش بدن و عضلات محسوب می‌شود. هیپرتونی (سفتی عضلانی پایدار) یک وضعیت پزشکی است که ناشی از آسیب یا اختلال در سیستم عصبی مرکزی بوده و حرکت مفاصل را محدود می‌کند. سایر دلایل پزشکی بالقوه برای سفت شدن بدن نوزاد شامل اسپاسم نوزادی (یک نوع تشنج)، فلج مغزی و صرع است. سفتی گاه‌به‌گاه معمولاً نگران‌کننده نیست، اما اگر این حالت مکرر، پایدار یا همراه با سایر علائم نگران‌کننده باشد، ضروری است که با پزشک متخصص اطفال مشورت شود. ارزیابی به موقع و دقیق توسط پزشک، کلید تشخیص تفاوت بین رفتارهای طبیعی و نشانه‌های نیازمند مداخله است.

نمودارهای رشد کودک، ابزارهای استانداردی هستند که پزشکان از آن‌ها برای ردیابی و ارزیابی الگوی رشد فیزیکی کودک شما در طول زمان استفاده می‌کنند. این نمودارها با مقایسه اندازه‌های کودک شما با داده‌های جمع‌آوری‌شده از هزاران کودک سالم تهیه شده‌اند. درک نحوه عملکرد این نمودارها به والدین کمک می‌کند تا بدون نگرانی بی‌جا، مشارکت آگاهانه‌ای در پایش سلامت فرزند خود داشته باشند.

توجه به نقاط عطف رشدی در نخستین سال زندگی کودک، ابزار ارزشمندی برای اطمینان از قرار داشتن رشد او در مسیر طبیعی است. از نخستین لبخند اجتماعی تا اولین قدم‌های لرزان، این دستاوردها نشان‌دهنده شگفتی‌های تکامل عصبی، حرکتی و اجتماعی کودک هستند. درک این نقاط عطف به شما کمک می‌کند تا هم رشد کودک را تشویق کنید و هم در صورت لزوم، نگرانی‌های خود را به موقع با پزشک در میان بگذارید.

آیا به نظر می‌رسد کودک شما ناگهان متفاوت رفتار می‌کند؟ اگر بی‌قراری بیشتری دارد، کمتر می‌خوابد یا به طور مشخصی گرسنه‌تر به نظر می‌رسد، ممکن است در آستانه یک جهش رشد باشد. این دوره‌های موقت، بخشی طبیعی و هیجان‌انگیز از رشد نوزاد هستند که در آن رشد فیزیکی و گاهی مهارتی شتاب می‌گیرد. در طول جهش رشد، کودک شما با سرعتی فراتر از منحنی رشد معمول خود، وزن، قد و دور سر اضافه می‌کند. همچنین ممکن است به یک نقطه عطف رشدی جدید (مانند غلت زدن یا چهار دست و پا رفتن) برسد یا بر مهارتی که مدتی است در حال تمرین آن بوده، تسلط یابد.

یکی از اولین و مهم‌ترین نشانه‌های افزایش قدرت عضلانی در نوزادان، توانایی بالا آوردن بدن با استفاده از بازوها در حالت دمر است. این حرکت که اغلب به آن «پوش-آپ نوزادی» گفته می‌شود، نه تنها دید بهتری از محیط به کودک می‌دهد، بلکه پایه‌ای اساسی برای کسب مهارت‌های حرکتی پیچیده‌تر فراهم می‌کند.