نوزادانی که قولنج دارند، مدت زیادی بی‌قرار یا کلافه هستند ، اما ممکن است با صدای بلند گریه کنند، به خصوص عصرها. ممکن است پاهای خود را جمع کنند، پیچ و تاب بخورند و زور بزنند. صورت آنها می‌تواند قرمز یا بنفش شود، اگرچه این حالت در نوزادانی که پوست تیره دارند کمتر قابل توجه است. ممکن است به نظر برسد که درد دارند، اما این نوع گریه ناشی از درد نیست.

نوزادان با توانایی گریه کردن متولد می‌شوند. گریه کردن راه اصلی آنهاست برای اینکه به شما بگویند چه چیزی نیاز دارند یا چه احساسی دارند . آنها وقتی گرسنه، خسته، ناراحت، بیمار یا درد دارند گریه می‌کنند. گاهی اوقات آنها گریه می‌کنند زیرا به تغییر منظره یا آرامش نیاز دارند. همه نوزادان گریه می‌کنند.

وقتی به زبان بدن کودک خود توجه می‌کنید و به آن پاسخ می‌دهید، کودک شما احساس امنیت و آرامش می‌کند. این به شما کمک می‌کند تا رابطه‌ای قوی با کودک خود برقرار کنید . و یک رابطه قوی با شما و سایر مراقبان اصلی برای رشد کودک شما حیاتی است.زبان بدن نوزاد می‌تواند به شما بگوید که نوزادان چه احساسی دارند و به چه چیزی نیاز دارند.به نشانه‌های کودک برای خستگی، هوشیاری، گرسنگی، ناراحتی و موارد دیگر توجه کنید.