در دوران نوجوانی (۱۰ تا ۲۵ سالگی) مغز هنوز کامل رشد نکرده، مخصوصاً بخش جلویی که مسئول تفکر منطقی و کنترل رفتار است. در عوض، بخش هیجانی مغز (سیستم لیمبیک) زودتر رشد می‌کند، برای همین نوجوانان احساساتی‌تر، هیجان‌طلب‌تر و گاهی بی‌احتیاط‌اند. تغییرات در مواد شیمیایی مغز مثل دوپامین و سروتونین باعث می‌شود دنبال لذت و تجربه‌های جدید باشند. همچنین، چون مغزشان هنوز در حال تنظیم است، اختلالاتی مثل اضطراب یا افسردگی ممکن است در این سن ظاهر شود. در کل، مغز نوجوان آماده یادگیری، رشد و سازگاری است، فقط نیاز به خواب کافی، حمایت، و درک از طرف والدین دارد تا به بلوغ فکری و احساسی برسد.