اگر متوجه شده‌اید که کودکتان موهای سر، مژه‌ها یا ابروهایش را می‌کشد، نخستین و بهترین اقدام این است که در ابتدا واکنش شدیدی نشان ندهید. به مدت یک یا دو هفته، با دقت ناظر باشید که این رفتار دقیقاً چه زمانی و در کجا رخ می‌دهد. احتمالاً متوجه خواهید شد که این کار در مواقع آرام و بدون تحرک، مانند زمانی که در تخت خواب است، هنگام شیر خوردن یا در آغوش شما در حال استراحت است، اتفاق می‌افتد. کشیدن مو اغلب شکلی از خودآرام‌بخشی برای مقابله با کسالت، خستگی یا سطح پایینی از استرس است و در بسیاری از موارد به مرور کاهش یافته یا به طور کامل متوقف می‌شود.

بله، طبیعی است. حتی یک نوزاد تازه متولد شده ممکن است هنگام گرسنگی و با تأخیر در تغذیه، با گریه‌ای که حاکی از عصبانیت است، واکنش نشان دهد. همانطور که والدین می‌دانند، نوزادان به دلایل مختلفی گریه می‌کنند: نیاز به تغذیه، در آغوش گرفته شدن، تعویض پوشک، خستگی، بیماری یا درد. افزون بر این، طبیعت و خلق و خوی ذاتی هر نوزاد متفاوت است. برخی از نوزادان ذاتاً با حساسیت و واکنش‌پذیری بیشتری به محرک‌های محیطی پاسخ می‌دهند و ممکن است زودتر و با شدت بیشتری ناراحتی خود را نشان دهند که می‌تواند به صورت یک کودک «دشوار» یا «عصبانی‌نمای» بروز کند.