نکات کلیدی
- راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی، ویرایش پنجم، متن بازبینی شده (DSM-5-TR)، معیارهای استاندارد جهانی برای تشخیص اختلال طیف اوتیسم را تعیین میکند.
- برای تشخیص، فرد باید در دو حوزه اصلی تفاوت داشته باشد: ۱. ارتباط و تعامل اجتماعی و ۲. رفتارها، علایق یا فعالیتهای محدود و تکراری. این تفاوتها باید از اوایل دوره رشد وجود داشته باشند.
- تشخیص بر اساس مشاهده، مصاحبه و ارزیابیهای بالینی صورت میگیرد و وجود تعداد مشخصی از ویژگیها که به طور قابل توجهی در عملکرد روزمره اختلال ایجاد کنند، ضروری است.
- تشخیص اوتیسم در DSM-5-TR شامل تعیین سطح حمایت (نیاز به حمایت، حمایت قابل توجه، یا حمایت بسیار قابل توجه) نیز میشود که به برنامهریزی برای مداخلات کمک میکند.
- تشخیصهای همرایج (مانند بیشفعالی/نقص توجه، اضطراب یا ناتوانی ذهنی) میتوانند همراه با اوتیسم وجود داشته باشند و ارزیابی جامع باید آنها را نیز مورد توجه قرار دهد.
هنوز نظری ثبت نشده است. اولین نظر را شما بدهید!