روابط عمیق و مثبت بین والدین و فرزندان، مهم‌ترین و تاثیرگذارترین رابطه در زندگی یک انسان است. این پیوند، اولین و پایدارترین مدرسه زندگی است که کودک در آن می‌آموزد که کیست، جهان چگونه کار می‌کند و چگونه با دیگران ارتباط برقرار کند. این رابطه است که پایه‌های امنیت عاطفی، عزت نفس، تاب‌آوری و توانایی برقراری روابط سالم در آینده را می‌ریزد. کودکانی که در آغوش رابطه‌ای امن و پرورش‌دهنده بزرگ می‌شوند، با ذهنی کنجکاو، قلبی مطمئن و مهارت‌های اجتماعی قوی‌تر به استقبال چالش‌های زندگی می‌روند.

کودکان زمانی که روابط قوی، محبت آمیز و مثبتی با والدین و سایر مراقبان داشته باشند، بهتر یاد می گیرند و رشد می کنند. دلیل آن این است که روابط مثبت با والدین و مراقبان به کودکان کمک می کند تا در مورد جهان بیاموزند - آیا دنیا امن و مطمئن است، آیا آنها را دوست دارند، چه کسی آنها را دوست دارد، چه اتفاقی می افتد وقتی آنها گریه می کنند، می خندند یا چهره در می آورند، و خیلی چیزهای دیگر.