امروزه به اشتراک‌گذاری آنلاین تصاویر و اطلاعات مربوط به کودکان، چه در شبکه‌های اجتماعی و چه در وبلاگ‌های شخصی، به بخشی از فرهنگ ارتباطی بسیاری از خانواده‌ها تبدیل شده است. این اقدام، در کنار مزایای آشکارش، ردپای دیجیتالی پایدار و گاهی غیرقابل حذفی برای کودک خلق می‌کند که بر شهرت آنلاین و حتی آفلاین او در آینده تأثیر خواهد گذاشت. بنابراین، درک عمیق‌تر پیامدهای این رفتار و یافتن تعادل مناسب در آن، ضرورتی انکارناپذیر است.

یک رویکرد سالم به استفاده از زمان نمایشگر و فناوری دیجیتال، رویکردی متعادل و مثبت است. این مفهوم فراتر از شمارش ساعات است و بر کیفیت و زمینه استفاده تأکید دارد. این یعنی به دلیل استفاده شما (آیا برای خلاقیت، ارتباط یا سرگرمی منفعلانه است؟)، زمان استفاده شما (آیا زمان خانواده یا مکالمه را قطع می‌کند؟)، همراهان شما (آیا تنها یا به صورت جمعی استفاده می‌شود؟) و مقدار استفاده شما توجه می‌شود. در نهایت، یک رویکرد سالم به معنای گنجاندن ترکیبی متنوع از فعالیت‌های دیجیتال و غیردیجیتال در زندگی روزمره است.