سلامت روان در دوران بارداری از ارکان اصلی سلامت مادر و رشد سالم جنین است. تغییرات جسمی، هورمونی و مسئولیت‌های جدید می‌توانند موجب اضطراب، افسردگی یا نوسانات خلقی شوند. حمایت عاطفی همسر، خانواده و دوستان نقش مهمی در کاهش استرس و تقویت روحیه مادر دارد. شرکت در کلاس‌های آمادگی زایمان (حضوری یا آنلاین) و آموزش درباره تغییرات دوران بارداری، به والدین کمک می‌کند تا با آرامش و آگاهی بیشتری این مرحله را پشت سر بگذارند. همچنین، غربالگری سلامت روان در مراکز بهداشتی امکان شناسایی زودهنگام و درمان به‌موقع مشکلات را فراهم می‌سازد. آگاهی، حمایت و آموزش سه عامل کلیدی برای تجربه‌ی بارداری سالم و شاد هستند.

معمولاً بارداری به عنوان زمان احساسات مثبت برای والدین باردار در نظر گرفته می شود. با این حال، برخی افراد ممکن است در این مدت دچار بیماری روانی شوند، خواه قبلاً داشته باشند یا نداشته باشند. حدود 20 درصد از افراد باردار در دوران بارداری خود دچار اضطراب یا افسردگی می شوند. افرادی که مصرف داروهای روانپزشکی را برای افسردگی، اختلال دوقطبی و سایر شرایط سلامت روان در دوران بارداری متوقف می‌کنند، ممکن است علائم بیماری روانی خود را افزایش دهند یا افزایش دهند.

اگر باردار هستید یا قصد بارداری دارید، طبیعی است که نگران تأثیر داروهایتان بر کودکتان باشید. مهم است که مصرف هیچ دارویی را بدون مشورت با پزشک خود قطع نکنید. این می تواند علائم شما را عود کند یا بدتر شود، که ممکن است برای شما یا کودکتان بی خطر نباشد. این ایده خوبی است که تا زمانی که با پزشک خود در مورد درمان خود صحبت نکرده اید، به استفاده از روش های پیشگیری از بارداری ادامه دهید زیرا ممکن است به سرعت باردار شوید.

طبیعی است که در مواقعی، زمانی که باردار هستید، احساس استرس کنید. در اینجا چند راه وجود دارد که می توانید آرام شوید و از سلامت عاطفی خود مراقبت کنید. در دوران بارداری چیزهای زیادی در ذهن خود خواهید داشت. کنار آمدن با علائم و تغییر سبک زندگی، و همچنین فشارهای استاندارد زندگی روزمره، گاهی اوقات ممکن است بیش از حد احساس شود. سلامت روانی شما در بارداری به همان اندازه که سلامت جسمی شما اهمیت دارد، بنابراین سعی کنید از ذهن و بدن خود نیز مراقبت کنید.

اگرچه بارداری به طور معمول به عنوان زمان رفاه عاطفی در نظر گرفته می شود، مطالعات اخیر نشان می دهد که تا 20 درصد از زنان از اختلالات خلقی یا اضطرابی در دوران بارداری رنج می برند. به ویژه آن دسته از زنانی هستند که دارای سابقه بیماری روانپزشکی هستند که داروهای روانگردان را در دوران بارداری قطع می کنند. در یک مطالعه اخیر که به صورت آینده نگر گروهی از زنان با سابقه افسردگی شدید در طول بارداری را دنبال کرد، از 82 زنی که درمان ضد افسردگی را در طول بارداری ادامه دادند، 21 نفر (26%) در مقایسه با 44 (68%) از 65 زنی که دارو را قطع کردند، عود کردند. . این مطالعه تخمین زد که زنانی که دارو را قطع کردند، 5 برابر بیشتر از زنانی که درمان را ادامه دادند، در معرض خطر عود بودند.

از بین تمام داروهای ضد افسردگی، فلوکستین (پروزاک) بهترین ضد افسردگی شناخته شده است. داده های جمع آوری شده از بیش از 2500 مورد نشان دهنده عدم افزایش خطر ناهنجاری مادرزادی عمده در نوزادان در معرض فلوکستین است. یک مطالعه آینده نگر روی 531 نوزاد با قرار گرفتن در معرض سه ماهه اول بارداری با SSRI ها (بیشتر سیتالوپرام، 375=n) افزایش خطر ناهنجاری اندام را نشان نداد.

داروهای ضد روان پریشی آتیپیک (که در زیر با جزئیات بیشتر مورد بحث قرار گرفته است) معمولاً برای مدیریت علائم حاد بیماری دوقطبی و همچنین برای درمان نگهدارنده استفاده می شوند. در حالی که داده‌های مربوط به ایمنی باروری این عوامل جدید محدود است، هیچ مطالعه‌ای تاکنون هیچ خطر تراتوژنیک مرتبط با این دسته از داروها را نشان نداده است. به همین دلیل، برخی از زنان ممکن است برای اجتناب از استفاده از تراتوژن شناخته شده، مانند لیتیوم یا والپروئیک اسید، از یک داروی ضد روان پریشی غیر معمول در دوران بارداری (به ویژه در سه ماهه اول) استفاده کنند.

بارداری و زایمان مجموعه ای از دگرگونی ها و تغییرات عظیم در زندگی زن است که ممکن است با مشکلات روحی مختلفی نیز همراه باشد. تغییرات هورمونی و افزایش استرس زنان در این دوران تنها برخی از عوامل افزایش خطر ابتلا به اختلالات روانی است. آخرین طبقه‌بندی ICD-11 (طبقه‌بندی آماری بین‌المللی بیماری‌ها و مشکلات مربوط به سلامت، نسخه 11) دسته جدیدی از مشکلات روانی را ایجاد کرده است که در ارتباط با بارداری، زایمان و دوره پس از زایمان رخ می‌دهد که شامل اختلالات خلقی خاص و اختلالات روان‌پریشی (بلوک) است. تشخیص و درمان صحیح مشکلات سلامت روانی که در دوران بارداری رخ می دهد برای زندگی نوزادان و مادران بسیار مهم است. با این حال، انتخاب درمان دارویی ممکن است آسان نباشد زیرا داروهای مفید برای مادر ممکن است برای جنین در حال رشد مضر باشند. بنابراین، مقاله حاضر گزینه های درمان روانپزشکی را از نظر ایمنی آنها در دوران بارداری تشریح می کند.

همکاری چند رشته ای بین متخصص زنان، زایمان، روانپزشک، روانشناس و روان درمانگر ضروری است. این ممکن است به جلوگیری از بستری شدن در بیمارستان کمک کند. هر تداخل باید در تاریخچه پزشکی ثبت شود. تصمیم با در نظر گرفتن توازن منافع و ضررهای مادر و کودک ناشی از درمان دارویی در دوران بارداری باید آگاهانه با بیمار گرفته شود. درمان باید همیشه بر اساس آخرین داده ها در ادبیات، از جمله روش های غیر دارویی باشد.