سلامت روان در دوران بارداری از ارکان اصلی سلامت مادر و رشد سالم جنین است. تغییرات جسمی، هورمونی و مسئولیت‌های جدید می‌توانند موجب اضطراب، افسردگی یا نوسانات خلقی شوند. حمایت عاطفی همسر، خانواده و دوستان نقش مهمی در کاهش استرس و تقویت روحیه مادر دارد. شرکت در کلاس‌های آمادگی زایمان (حضوری یا آنلاین) و آموزش درباره تغییرات دوران بارداری، به والدین کمک می‌کند تا با آرامش و آگاهی بیشتری این مرحله را پشت سر بگذارند. همچنین، غربالگری سلامت روان در مراکز بهداشتی امکان شناسایی زودهنگام و درمان به‌موقع مشکلات را فراهم می‌سازد. آگاهی، حمایت و آموزش سه عامل کلیدی برای تجربه‌ی بارداری سالم و شاد هستند.

به طور کلی، چندین عامل کلیدی جمعیت شناختی از جمله سن، برابری و وضعیت تاهل به طور مداوم با نیات و آرزوهای بارداری برای فرزندان آینده مرتبط بود. با این حال، تعداد کمی از رفتارهای سبک زندگی و هیچ عامل روانشناختی با نیات فعلی بارداری در زنان در دوران اوج باروری یا زنانی که آرزو داشتند اولین فرزند خود را در آینده داشته باشند، مرتبط نبود. در مقابل، زنانی که تمایل به داشتن فرزند دیگر داشتند، رفتارهای سبک زندگی و رفاه روانی ضعیف‌تری را نسبت به زنان بدون این آرزوها گزارش کردند. در مجموع، یافته‌ها نشان می‌دهند که این مرحله زندگی است که قوی‌ترین پیش‌بینی‌کننده نیات و آرزوهای بارداری است و زنان به طور کلی رفتارهای سبک زندگی خود را هنگام تلاش برای باردار شدن بهبود نمی‌دهند.

معمولاً بارداری به عنوان زمان احساسات مثبت برای والدین باردار در نظر گرفته می شود. با این حال، برخی افراد ممکن است در این مدت دچار بیماری روانی شوند، خواه قبلاً داشته باشند یا نداشته باشند. حدود 20 درصد از افراد باردار در دوران بارداری خود دچار اضطراب یا افسردگی می شوند. افرادی که مصرف داروهای روانپزشکی را برای افسردگی، اختلال دوقطبی و سایر شرایط سلامت روان در دوران بارداری متوقف می‌کنند، ممکن است علائم بیماری روانی خود را افزایش دهند یا افزایش دهند.

اگر باردار هستید یا قصد بارداری دارید، طبیعی است که نگران تأثیر داروهایتان بر کودکتان باشید. مهم است که مصرف هیچ دارویی را بدون مشورت با پزشک خود قطع نکنید. این می تواند علائم شما را عود کند یا بدتر شود، که ممکن است برای شما یا کودکتان بی خطر نباشد. این ایده خوبی است که تا زمانی که با پزشک خود در مورد درمان خود صحبت نکرده اید، به استفاده از روش های پیشگیری از بارداری ادامه دهید زیرا ممکن است به سرعت باردار شوید.

طبیعی است که در مواقعی، زمانی که باردار هستید، احساس استرس کنید. در اینجا چند راه وجود دارد که می توانید آرام شوید و از سلامت عاطفی خود مراقبت کنید. در دوران بارداری چیزهای زیادی در ذهن خود خواهید داشت. کنار آمدن با علائم و تغییر سبک زندگی، و همچنین فشارهای استاندارد زندگی روزمره، گاهی اوقات ممکن است بیش از حد احساس شود. سلامت روانی شما در بارداری به همان اندازه که سلامت جسمی شما اهمیت دارد، بنابراین سعی کنید از ذهن و بدن خود نیز مراقبت کنید.

اگرچه بارداری به طور معمول به عنوان زمان رفاه عاطفی در نظر گرفته می شود، مطالعات اخیر نشان می دهد که تا 20 درصد از زنان از اختلالات خلقی یا اضطرابی در دوران بارداری رنج می برند. به ویژه آن دسته از زنانی هستند که دارای سابقه بیماری روانپزشکی هستند که داروهای روانگردان را در دوران بارداری قطع می کنند. در یک مطالعه اخیر که به صورت آینده نگر گروهی از زنان با سابقه افسردگی شدید در طول بارداری را دنبال کرد، از 82 زنی که درمان ضد افسردگی را در طول بارداری ادامه دادند، 21 نفر (26%) در مقایسه با 44 (68%) از 65 زنی که دارو را قطع کردند، عود کردند. . این مطالعه تخمین زد که زنانی که دارو را قطع کردند، 5 برابر بیشتر از زنانی که درمان را ادامه دادند، در معرض خطر عود بودند.

از بین تمام داروهای ضد افسردگی، فلوکستین (پروزاک) بهترین ضد افسردگی شناخته شده است. داده های جمع آوری شده از بیش از 2500 مورد نشان دهنده عدم افزایش خطر ناهنجاری مادرزادی عمده در نوزادان در معرض فلوکستین است. یک مطالعه آینده نگر روی 531 نوزاد با قرار گرفتن در معرض سه ماهه اول بارداری با SSRI ها (بیشتر سیتالوپرام، 375=n) افزایش خطر ناهنجاری اندام را نشان نداد.

داروهای ضد روان پریشی آتیپیک (که در زیر با جزئیات بیشتر مورد بحث قرار گرفته است) معمولاً برای مدیریت علائم حاد بیماری دوقطبی و همچنین برای درمان نگهدارنده استفاده می شوند. در حالی که داده‌های مربوط به ایمنی باروری این عوامل جدید محدود است، هیچ مطالعه‌ای تاکنون هیچ خطر تراتوژنیک مرتبط با این دسته از داروها را نشان نداده است. به همین دلیل، برخی از زنان ممکن است برای اجتناب از استفاده از تراتوژن شناخته شده، مانند لیتیوم یا والپروئیک اسید، از یک داروی ضد روان پریشی غیر معمول در دوران بارداری (به ویژه در سه ماهه اول) استفاده کنند.

همکاری چند رشته ای بین متخصص زنان، زایمان، روانپزشک، روانشناس و روان درمانگر ضروری است. این ممکن است به جلوگیری از بستری شدن در بیمارستان کمک کند. هر تداخل باید در تاریخچه پزشکی ثبت شود. تصمیم با در نظر گرفتن توازن منافع و ضررهای مادر و کودک ناشی از درمان دارویی در دوران بارداری باید آگاهانه با بیمار گرفته شود. درمان باید همیشه بر اساس آخرین داده ها در ادبیات، از جمله روش های غیر دارویی باشد.