این قسمت به سازگاری روانی و عاطفی زنان در دوران بارداری می‌پردازد و توضیح می‌دهد که توانایی مادر در کنار آمدن با بارداری به تعادل استرس‌ها، حمایت اجتماعی و رابطه او با اطرافیان بستگی دارد. عوامل خطر شامل مشکلات خانوادگی، فقر، اضطراب، مصرف مواد و نبود حمایت است. پزشک یا ماما باید این نشانه‌ها را زود تشخیص داده و حمایت عاطفی و روانی فراهم کند. همچنین نقش پدر و حضور او در زایمان برای کاهش اضطراب و تقویت پیوند خانوادگی مهم است. حمایت مستمر عاطفی از سوی دولا، پرستار یا همراه باعث کاهش درد، مداخلات پزشکی و بهبود تجربه زایمان می‌شود.

اضطراب احساسی است که وقتی کاری را انجام می دهید که به نظرتان استرس زا یا سخت است، به شما دست می دهد. می تواند خفیف یا شدید باشد. برخی از زنان باردار و افرادی که به دنیا می آیند، زمانی که فکر می کنند باید خوشحال باشند، از احساس اضطراب احساس ناراحتی یا گناه می کنند. اما طبیعی است که گاهی اوقات احساس اضطراب کنید، مهم نیست در زندگی شما چه می گذرد. اگر کنترل نگرانی هایتان برایتان سخت است، یا دچار حملات پانیک هستید، ممکن است با یک اختلال اضطرابی دست و پنجه نرم کنید. حتما از ماما یا پزشک خود کمک بخواهید. در حالی که سطح اضطراب طبیعی است، می تواند به یک مشکل تبدیل شود. این نشانه ضعف نیست، چیزی که به خودی خود از بین می رود، یا چیزی که شما باید بتوانید «از آن خارج شوید».

افسردگی دوران بارداری زمانی است که شما برای هفته ها یا ماه ها در طول بارداری همیشه احساس غمگینی می کنید. این وضعیت می تواند از خفیف تا شدید متفاوت باشد و می تواند زنان را به طرق مختلف تحت تاثیر قرار دهد. برخی از زنان پس از بچه دار شدن دچار افسردگی می شوند. به این حالت افسردگی پس از زایمان می گویند. بارداری می تواند بسیار احساسی باشد. تشخیص اینکه آیا احساسات شما طبیعی است یا نشانه چیز جدی تری می تواند سخت باشد. هورمون های بارداری می توانند بر وضعیت عاطفی شما تأثیر بگذارند، ممکن است در خواب مشکل داشته باشید و ممکن است احساس بیماری کنید. همه اینها می تواند باعث شود شما احساس ضعف کنید.

اگر در بارداری یا بعد از زایمان به OCD مبتلا شوید، به عنوان OCD پری ناتال شناخته می شود. علائم OCD پری ناتال اغلب در مورد نوزاد است، اما نه همیشه. بچه دار شدن زندگی شما را تغییر می دهد و می تواند بسیار استرس زا باشد. طبیعی است که نگرانی هایی در مورد آن داشته باشید سلامتی کودک شما شما همچنین می خواهید از آنها در برابر خطرات محافظت کنید، بنابراین کارهایی را برای کاهش خطر آسیب آنها انجام خواهید داد، مانند استریل کردن بطری های غذا یا گاهی اوقات بررسی آنها در هنگام خواب. برخی از افکار مزاحم زودگذر رایج هستند. همیشه به این معنی نیست که شما OCD دارید.

اگر در دوران بارداری دچار اختلال دوقطبی هستید، بسیار مهم است که به پزشک و مامای خود اطلاع دهید تا بتوانید درمان و حمایت مورد نیاز خود را دریافت کنید. این اطلاعات برای زنان، متولدین و خانواده های کسانی است که باردار هستند و اختلال دوقطبی را مدیریت می کنند. اگر هنوز باردار نیستید، اطلاعات مرتبط بیشتری در صفحه ما برای کسانی که قصد بارداری با اختلال دوقطبی دارند، وجود دارد.

اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) یک اختلال اضطرابی است که در اثر رویدادهای بسیار استرس زا، ترسناک یا ناراحت کننده ایجاد می شود. PTSD می تواند بلافاصله پس از یک رویداد ایجاد شود یا ممکن است هفته ها، ماه ها یا حتی سال ها بعد اتفاق بیفتد. این می تواند ناشی از چیزی مانند تصادف اتومبیل یا استرس طولانی مدت ناشی از چیزی مانند سوء استفاده در دوران کودکی یا آزار خانگی باشد. برخی از زنان و افرادی که زایمان می کنند پس از بارداری دچار استرس پس از سانحه می شوند. این ممکن است ناشی از داشتن یک تجربه بد زایمان، از دست دادن بارداری یا مرگ نوزاد باشد. این ممکن است منجر به ترس از زایمان در بارداری بعدی شود.

برخی از افراد هستند ترس از بارداری یا زایمان که نمی‌خواهند آن را پشت سر بگذارند، حتی اگر واقعاً بچه بخواهند. ترس شدید از زایمان همچنین ممکن است بر تصمیم آنها برای به دنیا آوردن نوزاد تأثیر بگذارد. این توکوفوبیا نامیده می شود و در هر بارداری ممکن است رخ دهد. زنانی که ترس شدید از زایمان دارند اغلب افسردگی یا اضطراب نیز دارند. درک احساس شما برای دیگران ممکن است سخت باشد، اما توکوفوبیا یک وضعیت سلامت روان است که نیاز به درمان و حمایت دارد.

داشتن "بیبی بلوز" پس از زایمان بسیار رایج است. معمولاً 2 یا 3 روز پس از زایمان شروع می شود و تا زمانی که کودک شما 5 تا 10 روزه شود متوقف می شود. افسردگی پس از زایمان زمانی است که شما اغلب برای هفته ها یا ماه ها پس از بچه دار شدن احساس غم، ناامیدی، گناه یا سرزنش خود را دارید. افسردگی یک وضعیت سلامت روان است. این نشانه ضعف یا چیزی نیست که بتوانید یا باید «فقط از آن خارج شوید». خبر خوب این است که افسردگی پس از زایمان با مراقبت و حمایت مناسب قابل درمان است و اکثر افراد بهبودی کامل خواهند داشت. به خودت اعتماد کن شما بهترین قاضی هستید که آیا احساساتتان برای شما عادی است یا خیر. اگر فکر می کنید علائم افسردگی دارید و بیش از 2 هفته طول می کشد، با ماما یا پزشک عمومی خود صحبت کنید.

اختلال خوردن زمانی است که از غذا به شیوه ای غیر سالم استفاده می کنید تا به شما کمک کند تا با احساسات خود کنار بیایید. ممکن است زیاد غذا بخورید یا به اندازه کافی غذا نخورید، یا ممکن است همیشه نگران وزن یا ظاهرتان باشید. این می تواند زندگی شما را تسخیر کند و شما را بیمار کند. دوستان و خانواده ممکن است نگران شما باشند.

روان پریشی پس از زایمان یک اورژانس پزشکی است. زنان و افرادی که قبل از بارداری به اختلال دوقطبی یا اسکیزوفرنی مبتلا شده‌اند، در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به آن هستند. اما ممکن است برای افرادی که قبلاً بیماری روانی نداشته اند نیز اتفاق بیفتد. به محض اینکه فکر کردید ممکن است شما یا کسی که می شناسید ممکن است دچار روان پریشی پس از زایمان شده باشد، باید کمک دریافت کنید. این می تواند ترسناک باشد، اما اکثر افراد با درمان مناسب به طور کامل بهبود می یابند.