اختلال سلوک یک اختلال روانپزشکی پیچیده است که در آن کودک یا نوجوان به طور مکرر و پایدار، حقوق اساسی دیگران را نقض می‌کند و هنجارهای اجتماعی متناسب با سن را زیر پا می‌گذارد. این رفتارها عمدی بوده و صرفاً واکنشی به شرایط استرس‌زای موقت نیستند. شیوع این اختلال چندان شایع نیست، اما به دلیل تأثیرات عمیق و گسترده‌اش بر فرد، خانواده و جامعه، توجه و مداخله جدی را می‌طلبد. شروع آن می‌تواند از سال‌های پیش‌دبستانی (نوع شروع کودکی) یا در دوران نوجوانی (نوع شروع نوجوانی) باشد. تشخیص و مداخله زودهنگام، پیش‌آگهی را به طور قابل توجهی بهبود می‌بخشد.

اختلال بدشکلی بدن یک بیماری روانی است که با اشتغال ذهنی مداوم و فلج‌کننده نسبت به نقص‌های ظاهری ادراک‌شده مشخص می‌شود. این نقص‌ها معمولاً برای دیگران نامحسوس یا جزئی هستند، اما برای فرد مبتلا، منبع شرم، اضطراب و ناراحتی شدید محسوب می‌شوند. تمرکز معمولاً بر روی پوست (آکنه، جای جوش، رنگ)، مو (کم‌پشت بودن، ریزش)، بینی، فک، دندان‌ها یا شکل کلی صورت و بدن است. این اختلال معمولاً در اوایل نوجوانی (حدود ۱۲-۱۳ سالگی) آغاز می‌شود، مقارن با زمانی که توجه به ظاهر و پذیرش اجتماعی برای نوجوان اهمیت فراوانی پیدا می‌کند. در فرهنگ امروزی ایران و جهان که تحت تأثیر فشارهای رسانه‌ای و شبکه‌های اجتماعی برای دستیابی به استانداردهای غیرواقعی زیبایی قرار دارد، آگاهی از این اختلال و تمایز قائل شدن بین نارضایتی عادی از ظاهر و یک بیماری ناتوان‌کننده، ضروری است.

اختلالات خوردن، شرایط پیچیده و خطرناکی هستند که در آنها رابطه فرد با غذا، خوردن و تصویر بدنش به شدت آشفته می‌شود. این اختلالات می‌تواند عواقب شدید و حتی تهدیدکننده حیات بر روی قلب، استخوان‌ها، دندان‌ها، سیستم گوارش و تعادل هورمونی داشته باشد