وسواس‌ها، افکار، تصاویر یا تکانه‌های ناخواسته، مزاحم و عودکننده‌ای هستند که باعث اضطراب یا ناراحتی شدید می‌شوند. فرد می‌کوشد آنها را نادیده بگیرد، سرکوب کند یا با فکر یا عملی دیگر خنثی کند.

اختلال سلوک یک اختلال روانپزشکی پیچیده است که در آن کودک یا نوجوان به طور مکرر و پایدار، حقوق اساسی دیگران را نقض می‌کند و هنجارهای اجتماعی متناسب با سن را زیر پا می‌گذارد. این رفتارها عمدی بوده و صرفاً واکنشی به شرایط استرس‌زای موقت نیستند. شیوع این اختلال چندان شایع نیست، اما به دلیل تأثیرات عمیق و گسترده‌اش بر فرد، خانواده و جامعه، توجه و مداخله جدی را می‌طلبد. شروع آن می‌تواند از سال‌های پیش‌دبستانی (نوع شروع کودکی) یا در دوران نوجوانی (نوع شروع نوجوانی) باشد. تشخیص و مداخله زودهنگام، پیش‌آگهی را به طور قابل توجهی بهبود می‌بخشد.

اختلال بدشکلی بدن یک بیماری روانی است که با اشتغال ذهنی مداوم و فلج‌کننده نسبت به نقص‌های ظاهری ادراک‌شده مشخص می‌شود. این نقص‌ها معمولاً برای دیگران نامحسوس یا جزئی هستند، اما برای فرد مبتلا، منبع شرم، اضطراب و ناراحتی شدید محسوب می‌شوند. تمرکز معمولاً بر روی پوست (آکنه، جای جوش، رنگ)، مو (کم‌پشت بودن، ریزش)، بینی، فک، دندان‌ها یا شکل کلی صورت و بدن است. این اختلال معمولاً در اوایل نوجوانی (حدود ۱۲-۱۳ سالگی) آغاز می‌شود، مقارن با زمانی که توجه به ظاهر و پذیرش اجتماعی برای نوجوان اهمیت فراوانی پیدا می‌کند. در فرهنگ امروزی ایران و جهان که تحت تأثیر فشارهای رسانه‌ای و شبکه‌های اجتماعی برای دستیابی به استانداردهای غیرواقعی زیبایی قرار دارد، آگاهی از این اختلال و تمایز قائل شدن بین نارضایتی عادی از ظاهر و یک بیماری ناتوان‌کننده، ضروری است.