خدمات سلامت روان در سه بخش اصلی دولتی/عمومی، غیرانتفاعی/خیریه و خصوصی ارائه می‌شوند که هر کدام مزایا و شرایط دسترسی متفاوتی دارند. پرسشگری فعال و جمع‌آوری اطلاعات، کلید انتخاب بهترین خدمت متناسب با نیازهای منحصربه‌فرد نوجوان و خانواده است.در ایران، تحت پوشش بیمه‌های پایه و تکمیلی، امکان دریافت بخشی از هزینه‌های خدمات روانشناسی و روانپزشکی وجود دارد.معیار نهایی انتخاب، "تناسب" است: خدمتی که بهترین همخوانی را با مشکل، شخصیت نوجوان، شرایط خانواده و امکانات در دسترس دارد.

ارزیابی سلامت روان، فرآیندی تخصصی است که طی آن یک متخصص (روانشناس یا روانپزشک) با صحبت کردن و استفاده از ابزارهای استاندارد، به شناسایی وضعیت هیجانی، افکار، احساسات و چالش‌های نوجوان می‌پردازد. این کار نه برای "برچسب‌زنی"، بلکه برای درک دقیق مشکل و ترسیم نقشه راه درمان است. این ارزیابی، اولین و ضروری‌ترین گام برای تدوین یک برنامه درمانی شخصی‌شده است. بدون تشخیص درست، درمان ممکن است به بیراهه برود.

پزشک عمومی (درمانگاه یا مطب) نقطه شروع ایمن و حیاتی است. او می‌تواند ارزیابی اولیه انجام دهد، مسیر درمان را راهنمایی کند و در صورت نیاز به متخصصان دیگر ارجاع دهد.هر متخصص نقش و تخصص متفاوتی دارد. شناخت این تفاوت‌ها به انتخاب کمک کننده مناسب منجر می‌شود. درمان سلامت روان یک فرآیند مشارکتی است. رابطه مبتنی بر اعتماد بین نوجوان و متخصص، مهم‌ترین عامل موفقیت درمان است. در ایران، متخصصان اصلی حوزه سلامت روان کودک و نوجوان شامل روانپزشک، روانشناس، مشاور مدرسه و کاردرمانگر ذهنی هستند.