استرس، واکنش جسمی، ذهنی و عاطفی بدن در مواجهه با یک تهدید، چالش یا تغییر است. این واکنش که به آن پاسخ «جنگ یا گریز» نیز می‌گویند، باعث ترشح هورمون‌هایی مانند آدرنالین و کورتیزول می‌شود که بدن را برای واکنش سریع آماده می‌کند (ضربان قلب بالا، تنفس سریع، افزایش هوشیاری).

اضطراب، یک واکنش طبیعی به موقعیت‌های تهدیدکننده یا چالش‌برانگیز است و همه انسان‌ها آن را در مقاطعی تجربه می‌کنند. این احساس در حد متعادل، می‌تواند انگیزه‌بخش و محافظ باشد. اما اختلال اضطراب زمانی آغاز می‌شود که این احساس، بسیار شدید، مکرر و طولانی‌مدت شده و با زندگی روزمره فرد—از مدرسه رفتن و معاشرت تا استراحت و لذت بردن از فعالیت‌ها—تداخل پیدا کند. برای پیش‌نوجوانان و نوجوانان در سنین حساس ۹ تا ۱۸ سال، که در حال تجربه تغییرات سریع جسمی، هیجانی و اجتماعی هستند، مدیریت این اختلال بدون کمک، می‌تواند بسیار دشوار باشد.

دوران پیش‌نوجوانی و نوجوانی (۹ تا ۱۸ سال)، دوره‌ای همراه با تغییرات شگرف جسمانی، هیجانی، هویتی و اجتماعی است. طبیعی است که در این مسیر پرچالش، نوسانات خلقی، احساس غم یا ناامیدی موقت و تضاد با خانواده رخ دهد. اما افسردگی فراتر از این "فرازونشیب‌های طبیعی" است. افسردگی یک اختلال پزشکی است که بر خلق، تفکر، سطح انرژی و عملکرد کلی فرد تأثیر می‌گذارد و می‌تواند توانایی او را برای گذراندن یک روز عالی مختل کند.

اضطراب، یک واکنش طبیعی به موقعیت‌های تهدیدکننده یا چالش‌برانگیز است و همه انسان‌ها آن را در مقاطعی تجربه می‌کنند. این احساس در حد متعادل، می‌تواند انگیزه‌بخش و محافظ باشد. اما اختلال اضطراب زمانی آغاز می‌شود که این احساس، بسیار شدید، مکرر و طولانی‌مدت شده و با زندگی روزمره فرد—از مدرسه رفتن و معاشرت تا استراحت و لذت بردن از فعالیت‌ها—تداخل پیدا کند. برای پیش‌نوجوانان و نوجوانان در سنین حساس ۹ تا ۱۸ سال، که در حال تجربه تغییرات سریع جسمی، هیجانی و اجتماعی هستند، مدیریت این اختلال بدون کمک، می‌تواند بسیار دشوار باشد. خوشبختانه، اختلالات اضطرابی از قابل‌درمان‌ترین مشکلات سلامت روان در این سنین محسوب می‌شوند.