تغذیه انتخابی یا محدود (که اغلب به عنوان "پرخوری" شناخته می‌شود) یکی از چالش‌های شایع در کودکان و نوجوانان دارای اختلال طیف اتیسم است. این رفتار که معمولاً ریشه در تفاوت‌های حسی، نیاز به یکنواختی، مسائل گوارشی یا ترجیح روتین دارد، می‌تواند منجر به دریافت ناکافی مواد مغذی و نگرانی‌های سلامتی شود. این مقاله با رویکردی عملی و مبتنی بر درک، به بررسی علل این رفتار و ارائه راهکارهای تدریجی و غیراجباری برای گسترش طیف غذایی می‌پردازد. هدف اصلی، ایجاد رابطه مثبت با غذا و تضمین سلامت تغذیه‌ای در طولانی‌مدت است.