خواب باکیفیت و کافی، یکی از ارکان اساسی رشد جسمی، شناختی و عاطفی همه کودکان است. برای کودکان دارای اختلال طیف اتیسم، چالش‌های خواب می‌تواند به دلیل تفاوت‌های پردازش حسی، نیاز به یکنواختی، اضطراب و مشکلات همبود، شایع‌تر و پیچیده‌تر باشد. این مقاله با هدف ارائه راهنمایی‌های کاربردی و مبتنی بر شواهد، به خانواده‌ها کمک می‌کند تا با ایجاد محیط، روال و عادات مناسب، کیفیت خواب فرزندشان را بهبود بخشند. تأکید اصلی بر پیش‌بینی‌پذیری، مدیریت محرکات حسی و ایجاد تداعی‌های خواب سالم است.