خواب؛ ذخیره سازی انرژی یا تحلیل توان

اساساً بدن ما برای خوابیدن به دلایل آن فکر نمی‌کند. اصلاً نمی‌توان برای مدت طولانی نخوابید. بدن ما، ما موجودات زنده، یک ساعت بیولوژیک دارد که بر اساس آن برنامه‌ی بیداری و خواب را تنظیم می‌کند. اراده‌ی ما برای مقابله با میل به خواب چندان دوامی نمی‌تواند داشته باشد. از طرف دیگر، مغز ما در مدت خواب عملکردهای شناختی حافظه و قدرت یادگیری خود را تکمیل می‌کند. پس خواب، با اینکه به معنی کاهش موقتی سطح هوشیاری ما ست، به معنی توقف کامل فعالیت مغزی ما نیست. بلکه مغز ما بخشی از روند به خاطر سپردن یا بازیابی خاطرات را در مدتی که ما خواب هستیم انجام می‌دهد. در این مدت کوتاه یا بلند، انرژی مغز از مدیریت اندام حرکتی و گیرنده‌های داده‌های محیطی به بخش تحلیلی و تفسیری متمرکز می‌شود.