خود تنظیمی در کودکان و نوجوانان
تعریف: توانایی مدیریت رفتار، احساسات و واکنشها در موقعیتهای مختلف. شامل آرام شدن بعد از هیجان/ناراحتی، تمرکز روی کار، کنترل تکانهها و رفتار اجتماعی مناسب. اهمیت: خودتنظیمی به کودک کمک میکند یاد بگیرد، رفتار اجتماعی قابلقبول داشته باشد، دوست پیدا کند، تصمیم درست بگیرد و مستقل شود. روند رشد: نوزادی: شروع اولیه (مثل مکیدن انگشت برای آرامش)، نیاز شدید به کمک والد. نوپایی: صبر کوتاه، احتمال قشقرق هنگام هیجان شدید. پیشدبستانی: درک انتظارات اجتماعی (مثل آرام صحبت کردن در سینما). دوران مدرسه: کنترل بیشتر خواستهها، درک دیدگاه دیگران. نوجوانی: توانایی برنامهریزی، حل مسئله و در نظر گرفتن تأثیر رفتار بر دیگران. کمک والدین: آموزش مدیریت احساسات و راهبردهای آرامشبخش متناسب با سن. آمادهسازی کودک برای موقعیتهای دشوار (مثلاً خرید). مشارکت نوجوانان در حل مسئله و....











