رفلکسهای نوزادی
نوزادان با مجموعهای از رفلکسها به دنیا میآیند. اینها حرکات خودکار و غیرارادی هستند که در پاسخ به محرکهای خاصی رخ میدهند و نشاندهنده سلامت و بلوغ سیستم عصبی آنها هستند. برای مثال، یک صدای بلند ناگهانی ممکن است باعث رفلکس مورو شود و لمس گونه نوزاد، رفلکس ریشهزایی را برای یافتن پستان به راه میاندازد. این رفلکسها که گاهی «رفلکسهای ابتدایی» یا «رشدی» نامیده میشوند، در واقع غرایز بقایی هستند که توسط سیستم عصبی مرکزی نوزاد کنترل میشوند و به او در سازگاری با زندگی خارج از رحم کمک میکنند.
