اضطراب، مهمان ناخوانده‌ی ذهن ما

اضطراب نامی است که به شکلی از هوشیاری غیرارادی بدن خود داده‌ایم، به پاسخ طبیعی بدن‌مان به محرکهای استرس‌زای محیط زیست مان. امروز انسانها در محیط های شهری، بویژه در کلانشهرها، در معرض عوامل استرس‌زای بسیاری قرار دارند اما انسان در روزهای نخست حضور روی زمین باید هشیاری خود را در برابر بسیاری از خطرهای جانی حفظ می‌کرد. آنچه که امروز نام اضطراب به خود پذیرفته واکنشی است که زمانی باعث می‌شد انسانها بسرعت به بالاترین سطح هوشیاری و بیشترین سرعت عکس‌العمل به خطرات محیط زیست خود برسد. در مسیر شناخت چیزی که اضطراب می‌نامیم لازم است بدانیم که اضطراب به خودی خود بد نیست، بلکه واکنشی غیرارادی است برای سازگاری بدن در برخورد با مسائل تازه‌ی روزمره در زندگی.

اضطراب جدایی در کودکان

اضطراب جدایی در نوزادان از حدود 8 تا 9 ماهگی شروع می‌شود، بین 12 تا 24 ماهگی به اوج خود می‌رسد اضطراب جدایی یک مرحله‌ی طبیعی از رشد عاطفی است و زمانی اتفاق می‌افتد که نوزادان روابط قوی با مراقبان اصلی خود ایجاد کنند. علائم اضطراب جدایی در نوزادان و کودکان نوپا • وقتی او را نزد مراقب دیگری می‌گذارید، گریه می‌کند، جیغ می‌زند یا هیاهو به‌پا می‌کند. • دیوانه‌وار به شما و سایر عزیزان خود می‌چسبد. • تلاش می‌کند نخوابد. • شب‌ها چندین بار با گریه برای پدر و مادر از خواب بیدار می‌شود. • برخی از نوزادان و کودکان نوپا حتی اگر چند ثانیه از دید او دور شوید اعتراض میکنند. اضطراب جدایی چه زمانی به اوج می‌رسد؟ اضطراب جدایی ممکن است از 6ماهگی شروع شود و تا 3سالگی ادامه یابد. بیشتر اوقات بین 8 تا 12 ماهگی ایجاد می‌شود و بین 12 تا 24 ماهگی به اوج می‌رسد. چگونه با اضطراب جدایی مقابله کنیم نحوه‌ی کنترل اضطراب جدایی در شب ترس نوزاد یا کودک نوپا از جداشدن از شما در شب برای او بسیار واقعی است، بنابراین تمام تلاش خود را بکنید که ساعت منتهی به زمان خواب او را تا حد امکان آرام نگه دارید. پتو، خرس و دیگر وسایل آرامش‌بخش بچه‌ها دوست بچه چیست؟ بسیاری از بچه‌ها به یک پتو، یک خرس عروسکی، یا "دوست" دیگری که برای راحتی در هنگام خواب یا موقعیت‌های دیگری که نیاز به آرامش دارند، می‌چسبند. چه زمانی کودک می‌تواند با دوست بخوابد؟ برای ایمنی کودک، توصیه می‌شود که تا یک سالگی صبر کنید.

اضطراب غریبی کردن نوزاد

از حدود ۸–۹ ماهگی کودک می‌تواند افراد آشنا و ناآشنا را تشخیص دهد و در کنار چهره‌های جدید مضطرب می‌شود. این اضطراب معمولاً تا ۲–۳ سالگی به‌تدریج فروکش می‌کند و بخشی طبیعی از رشد عاطفی است. نشانه‌ها: گریه، چسبیدن به والدین، امتناع از رفتن در آغوش دیگران—even خویشاوندان آشنا. علت: رشد شناختی و درک «ماندگاری شیء» (می‌داند شما وجود دارید حتی اگر دیده نشوید). کمک به کودک: جدایی کوتاه و تدریجی و خداحافظی واضح (بدون رفتن یواشکی). انتخاب زمان مناسب (بعد از خواب و غذا). معرفی آرامِ مراقب جدید و استفاده از وسیلهٔ آرامش‌بخش مانند پتو یا عروسک. حفظ آرامش والد و درخواست از اطرافیان برای نزدیک‌شدن آرام. اگر ترس شدید باشد یا پس از ۲–۳ سالگی ادامه یابد، مشاورهٔ پزشک ضروری است.